ഗു ചെങ്(ചീന1956 - 1993)

ഗു ചെങ്(ചീന1956 - 1993)

1

അകലെ, അരികെ

നീ ഇടയ്ക്ക് എന്നെ നോക്കുന്നു
ഇടയ്ക്കു മേഘങ്ങളെ നോക്കുന്നു.

എന്നെ നോക്കുമ്പോൾ
നീ അകലെയകലെയാണെന്നെനിക്കു
തോന്നുന്നു.
മേഘങ്ങളെ നോക്കുമ്പോൾ
നീ അരികെയരികെയാണെന്നും.

2

കുമിളകൾ

സ്വപ്നക്കടലിൻ ആഴത്തിൽ നിന്നുയരുന്നു
സ്വതന്ത്രരായ രണ്ടു കുഞ്ഞു കുമിളകൾ

ഒരു പുകമഞ്ഞ്, വെള്ളിമഞ്ഞ്
ഇളംകാറ്റിലുയരുന്നു

കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ മുറുക്കിപ്പിടിക്കുന്നു
മാഞ്ഞുപോകുന്ന നിന്നെ ഞാൻ

യാഥാർത്ഥ്യലോകത്തേക്കൊരു കുമിളയെ
വെറുതേ വലിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ കിണയുന്നു.

3

ഇമ ചിമ്മൽ

വഴി പിഴച്ച ആ വർഷങ്ങളിൽ
ഇവയായിരുന്നു എൻ്റെ ചില വഴിപിഴക്കലുകൾ

ഉറച്ച ചില വിശ്വാസങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു
ഞാൻ കണ്ണിമ ചിമ്മിയില്ല

ജലധാരയിലൊഴുകുമൊരു മഴവില്ല്
യാത്രികരെ ആർദ്രതയോടെ നോക്കുന്നു
ഞാനൊന്ന് ഇമ ചിമ്മി
അതൊരു ചുരുണ്ട പാമ്പായി മാറി.

പള്ളിമേടയിലേറിയ ഒരു ഘടികാരം
സമയത്തെ ചവിട്ടിത്തള്ളി
ഞാൻ കണ്ണുചിമ്മി
അതൊരു ആഴക്കിണറായ് മാറി

വെള്ളിത്തിരമേൽ പൂത്ത
ചുവപ്പു പൂക്കൾ
വസന്തവായുവിൽ നൃത്തമാടി
ഞാൻ കണ്ണുചിമ്മി
ഒരു ചോരക്കുളമായതു മാറി

ഞാനെൻ്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നുപിടിക്കുന്നു,
വിശ്വാസങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനായി.

4

ജീവചരിത്രക്കുറിപ്പ്


ഞാൻ ദുഃഖത്തിൻ്റെ കുഞ്ഞ്
തൊട്ടിൽതൊട്ടു കുഴിമാടംവരെയും കുഞ്ഞ്
വടക്കൻ പുൽമേടുകളിൽ നിന്നു ഞാൻ
നടന്നു വന്നു - ഒരു വെളുത്ത പാത പിൻപറ്റി.
യന്ത്രോപകരണങ്ങൾ കൂട്ടിയിട്ടുണ്ടാക്കിയ
നഗരത്തിലേക്ക്, ഇടുക്കുവഴികളുടെ ചായ്പിലേക്ക്,
ചവിട്ടിയരച്ച ഹൃദയങ്ങളിലേക്ക്.
നിസ്സംഗമായ പുക ചുറ്റിപ്പൊതിഞ്ഞിട്ടും
ഞാനെൻ്റെ പച്ചച്ച കഥകൾ ഇപ്പൊഴും പറയുന്നു
ഞാനെൻ്റെ ഭക്തരെ, ആരാധകരെ,
- ആകാശത്തെ, കടലിൽ നിന്നു നുരഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന
വെള്ളത്തുള്ളികളെ-
ഇപ്പൊഴും വിശ്വാസിക്കുന്നു,
എന്നെയവർ സമ്പൂർണ്ണമായ് മറയ്ക്കുമെന്ന്
എവിടെയെന്നില്ലാത്ത ആ കുഴിമാടം മറയ്ക്കുമെന്ന്.
എനിക്കറിയാം, അന്നേരത്തെല്ലാം
പുല്ലുകളും കുഞ്ഞു പൂക്കളും
ചുറ്റും കൂടി നിറയും
അരണ്ട വിളക്കുവെട്ടത്തിൽ
എൻ്റെ ദുഃഖത്തെ
നനുന്നനെ നനുന്നനെ ഉമ്മവെയ്ക്കും.