കുരങ്ങ്
വ്ലാഡിസ്ലാവ് ഖൊദാസേവിച്ച് (റഷ്യ,1886 - 1939)ചൂടേറിയ ഒരു ദിവസം, മരങ്ങൾ ആളുന്നു
കനത്തു തൂങ്ങുന്നു സമയം, അയൽവളപ്പിൽ
ഒരു കോഴി കൂവുന്നു, പടി കടന്നു ഞാൻ ചെന്നു.
അവിടെയൊരു ബെഞ്ചിൽ വേലിമേൽ പുറം ചാരി
കറുത്തു മെലിഞ്ഞൊരു സെർബ് നാടോടി ഇരു-
ന്നുറക്കം തൂങ്ങുന്നു, പകുതി തുറന്ന മാറിൽ
ഒഴുകിയിറങ്ങുന്ന വിയർപ്പുതുള്ളികൾക്കിടയിൽ
ഒരു കനത്ത വെള്ളിക്കുരിശ് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.
അവന്നു മുകളിൽ വേലിമേൽ
ചുവന്ന പാവാടയണിഞ്ഞൊരു കുരങ്ങിരിക്കുന്നു.
ആക്രാന്തത്തോടെ തിന്നുന്നൂ പൊടി പിടിച്ച ലൈലാക്കിലകൾ
കഴുത്തിലൊരു തോൽപ്പട്ട, അതിന്മേൽ വലിയുന്ന ചങ്ങല,
എൻ്റെ ശബ്ദം കേട്ടുണർന്നൂ നാടോടി,
ഒഴുകും വിയർപ്പു തുടച്ച് വെള്ളത്തിനു ചോദിച്ചു.
വെള്ളപ്പാത്രത്തിൻ വക്ക് ചുണ്ടത്തു വയ്ക്കേ കൊടും
തണുപ്പ്, പാത്രമുടനേ ബഞ്ചിൽ വെച്ചു
വിരൽ വെള്ളത്തിലിട്ടു നനച്ചൂ കുരങ്ങപ്പോൾ
ഇരുകൈകളാൽ പാത്രം പിടിച്ചു, ബെഞ്ചിന്മേൽ ചാഞ്ഞു
കുമ്പിട്ടു കുടിക്കുവാൻ തുടങ്ങീ,താടിയനക്കാതെ,
അതിൻ്റെ രോമമില്ലാത്ത തലയേക്കാളും മേലേ
ഉയർന്നു വളഞ്ഞു നിന്നൂ വായുവിലതിന്നുടൽ.
ഇതുപോൽ തന്നെയാണ് ദാരിയസ് പണ്ടൊരിക്കൽ
അലക്‌സാണ്ടറിൻ പട കണ്ടു പേടിച്ചോടുമ്പോൾ
വഴിവക്കിലെ ചെറു കുളത്തിൽ നിന്നും വെള്ളം
കുനിഞ്ഞു നിലംപറ്റിക്കിടന്നു കുടിച്ചത്.
വെള്ളം മുഴുവൻ കുടിച്ച ശേഷം ബെഞ്ചിൽ നിന്നും
കുരങ്ങൻ പാത്രം തട്ടിക്കമഴ്ത്തി മറിച്ചിട്ടു.
എണീറ്റു നിന്നൂ പിന്നെ - മറക്കുമോ ഞാനീ നിമിഷം?
എനിക്കു കൈ തരാൻ തൻ്റെ കൈ നീട്ടീ കുരങ്ങപ്പോൾ
കറുത്തു പരുത്ത കൈ, നനഞ്ഞു തണുത്തത് ...
പിടിച്ചു കുലുക്കിയിട്ടുണ്ടു ഞാൻ പ്രശസ്തരാം
സൗന്ദര്യധാമങ്ങൾ തൻ കയ്യുകൾ, കവികളുടെ
ദേശീയ നേതാക്കളുടെ കയ്യുകൾ, എന്നാലവയൊന്നും
ഇങ്ങനെ കുലീനത രൂപംകൊണ്ടവയല്ല
ഇത്രയും സാഹോദര്യത്തോടെ മുമ്പൊരു കയ്യും
തൊട്ടിട്ടില്ലെന്നെ, ഒറ്റ മനുഷ്യജീവിയുമെൻ കണ്ണിൽ
ഇത്രയുമാഴ്ന്നു നോക്കിയിട്ടില്ല,ദൈവത്തിനറിയാം,
ശരിക്കും ആത്മാവിൻ്റെയടിത്തട്ടിലെത്തും നോട്ടം!
ആ പാവം ജീവിയെന്നിലുണർത്തീ മധുരിക്കും
ഗാഢ പ്രാക്തന നഷ്‌ടകാലത്തിൻ പുരാവൃത്തം
ജീവിതമെനിക്കു സമ്പൂർണ്ണമായ് ആ മാത്രയിൽ
ഇരമ്പീയെൻ്റെ കാതിൽ ഓർഗണിൻ സംഗീതം പോൽ
തിരകൾ നക്ഷത്രങ്ങൾ കാറ്റുകൾ ഗോളഗോളാ-
ന്തരഗായകസംഘമുയർത്തും സംഗീതങ്ങൾ
ഇടിനാദമായ് മുഴങ്ങുന്നു മുമ്പത്തെപ്പോലെ
ഓർമ്മകൾക്കപ്പുറത്തെ ദിവസങ്ങളിലെപ്പോൽ.
സെർബുകാരൻ നാടോടി തൻ തപ്പുവാദ്യം കൊട്ടി
നടന്നുനീങ്ങീ, നടത്തത്തിൻ്റെ താളത്തിലാ-
ഞ്ഞുലയുന്നവന്നിടം തോളിലാ കുരങ്ങനൊ-
രാനപ്പുറത്തെഴുന്നള്ളും മഹാരാജാവു പോലെ
മാനത്തു വർണ്ണാഭമാം പുകയിൽ കൂറ്റൻ സൂര്യൻ
ചുകന്നു തൂങ്ങീ രശ്‌മി മുഴുവൻ വെട്ടപ്പെട്ട്
വിളർത്ത ഗോതമ്പു പാടങ്ങൾക്കുമേലേ ഞെരി-
ഞ്ഞമർന്നൂ കനത്ത ചൂട് ഇടിയൊച്ചയില്ലാതെ
അന്നാ ദിവസമാണ് യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടത്
